تفاوت will و would در انگلیسی + مثال و کاربرد
will و would در انگلیسی هر دو فعل کمکی هستند، اما کاربردشان کاملا یکی نیست.
will بیشتر برای آینده، تصمیم، قول و پیشبینی استفاده میشود؛ اما would معمولا برای موقعیتهای فرضی، درخواست مودبانه، شرطیها و گذشتهی will به کار میرود.
در این بخش از آموزش زبان انگلیسی زبان مستر تفاوت will و would را با مثالهای واقعی و کاربردی یاد میگیریم تا بدانید در مکالمه و نوشتار دقیقا کدام را باید استفاده کنید.
تفاوت will و would در یک نگاه
برای فهم سادهتر، اول باید بدانیم که will و would هر دو از افعال کمکی مدال هستند. یعنی بعد از آنها فعل اصلی به شکل ساده میآید و به فعل اصلی معنی اضافه میکنند.
به طور کلی: will بیشتر برای آینده، تصمیم، قول، پیشبینی و تمایل واقعی استفاده میشود. مثال:
I will call you tonight.
امشب بهت زنگ میزنم.
اما would بیشتر برای موقعیتهای فرضی، درخواست مودبانه، شرطیها، آینده در گذشته و گذشتهی will به کار میرود. مثلا:
I would call you, but I don’t have your number.
شمارهات رو ندارم، (وگرنه) بهت زنگ میزدم.
پس تفاوت اصلی این است:
will معمولا واقعیتر، مستقیمتر و قطعیتر است.
would معمولا فرضیتر، مودبانهتر و نرمتر است.
will و would چه نوع فعلی هستند؟
will و would هر دو modal verb هستند. افعال مدال در انگلیسی بعد از خودشان فعل ساده میگیرند. یعنی نباید بعد از آنها از to یا شکل گذشته فعل استفاده کنیم. ساختار درست به این صورت است:
Subject (فاعل) + will / would + base verb (حالت ساده فعل)
به مثالهای زیر توجه کنید:
She will help us.
او به ما کمک خواهد کرد.
She would help us if she could.
اگر میتوانست، به ما کمک میکرد.
یکی از اشتباهات رایج این است که مثلا بگویید “I would to help you”.
معنی will در انگلیسی چیست؟
کلمه will همیشه فقط به معنی «خواهم» نیست. در فارسی معمولا آن را با آینده ترجمه میکنیم، اما در انگلیسی کاربردهای بیشتری دارد.
will برای آینده
وقتی درباره اتفاقی در آینده صحبت میکنیم، میتوانیم از will استفاده کنیم.
I will see you tomorrow.
فردا میبینمت.
The meeting will start at 9.
جلسه ساعت ۹ شروع میشود.
will برای تصمیم لحظهای
وقتی همان لحظه تصمیم میگیریم کاری انجام دهیم، معمولا از will استفاده میکنیم.
I’ll answer the phone.
من تلفن را جواب میدهم.
I’ll have a coffee, please.
یک قهوه میخورم / یک قهوه میخواهم، لطفا.
در اینجا شخص از قبل برنامهریزی نکرده، بلکه همان لحظه تصمیم گرفته است.
will برای قول دادن
یکی از کاربردهای مهم will قول دادن است.
I’ll never forget this.
این را هیچوقت فراموش نمیکنم.
Don’t worry. I’ll be there on time.
نگران نباش. بهموقع آنجا خواهم بود.
will برای پیشبینی
وقتی فکر میکنیم چیزی در آینده اتفاق میافتد، میتوانیم از will استفاده کنیم.
I think she’ll love this gift.
فکر میکنم از این هدیه خوشش میآید.
It’ll probably rain later.
احتمالا بعدا باران میبارد.
will برای پیشنهاد کمک
در مکالمه روزمره، will میتواند برای پیشنهاد کمک هم استفاده شود.
I’ll carry that for you.
من آن را برایت حمل میکنم.
I’ll help you with your homework.
در انجام تکالیفت کمکت میکنم.
will برای تمایل یا حاضر بودن به انجام کاری
گاهی will نشان میدهد کسی حاضر است کاری انجام دهد یا نه.
He won’t talk to me.
او حاضر نیست با من حرف بزند.
She’ll listen if you explain it calmly.
اگر آرام برایش توضیح بدهی، گوش میدهد.
در این نوع جملهها، won’t فقط آینده منفی نیست؛ گاهی یعنی «حاضر نیست».
معنی would در انگلیسی چیست؟
کلمه would یکی از پرکاربردترین کلمات انگلیسی است و یک معنی ثابت ندارد. بسته به جمله، میتواند معنیهای مختلفی بدهد. به عنوان مثال:
- میکردم
- میشد
- ممکن بود
- مایل بودم
- قرار بود
- لطفا میشود
- اگر… میکردم
مثلا:
I would help you if I had time.
اگر وقت داشتم، کمکت میکردم.
Would you open the window, please?
ممکن است پنجره را باز کنید؟
I’d like a glass of water.
یک لیوان آب میخواهم / میل دارم.
would گذشته چه فعلی است؟
از نظر گرامری، would شکل گذشتهی will است. اما این به این معنی نیست که would همیشه فقط برای گذشته استفاده میشود. یکی از جاهایی که would واقعا گذشتهی will است، نقلقول غیرمستقیم است.
جمله مستقیم:
She said, “I will call you.”
او گفت: «بهت زنگ میزنم.»
جمله غیرمستقیم:
She said she would call me.
او گفت که به من زنگ میزند / خواهد زد.
در اینجا will در جمله مستقیم، در جمله غیرمستقیم به would تبدیل شده است.
مثال دیگر:
He said he would help us.
او گفت که به ما کمک میکند.
اما در جمله زیر، would فقط گذشتهی will نیست؛ بلکه یک موقعیت فرضی را نشان میدهد:
I would buy this car if I had enough money.
اگر پول کافی داشتم، این ماشین را میخریدم.
ساختار جمله با will و would
ساختار کلی جمله با will و would ساده است.
جمله مثبت با will
Subject (فاعل) + will + verb (فعل)
I will call you later.
بعدا بهت زنگ میزنم.
They will arrive soon.
آنها بهزودی میرسند.
جمله مثبت با would
Subject (فاعل) + would + verb (فعل)
I would love to come.
خیلی دوست دارم بیایم.
She would be perfect for this job.
او برای این شغل عالی میبود / عالی است.
جمله منفی با will
شکل منفی will میشود:
will not = won’t
I won’t forget your help.
کمکت را فراموش نمیکنم.
He won’t answer his phone.
او تلفنش را جواب نمیدهد / حاضر نیست جواب بدهد.
جمله منفی با would
شکل منفی would میشود:
would not = wouldn’t
I wouldn’t do that if I were you.
اگر جای تو بودم، آن کار را نمیکردم.
She wouldn’t tell me the truth.
او حاضر نشد حقیقت را به من بگوید.
جمله سوالی با will
برای سوالی کردن، will را اول جمله میآوریم.
Will you be home tonight?
امشب خانه هستی؟
Will they join us for dinner?
آنها برای شام به ما ملحق میشوند؟
جمله سوالی با would
برای سوالی کردن با would هم آن را اول جمله میآوریم.
Would you help me with this?
میشود در این مورد کمکم کنی؟
Would you like some tea?
کمی چای میل دارید؟
تفاوت will و would از نظر قطعیت
یکی از مهمترین تفاوتهای will و would در میزان قطعیت جمله است. will معمولاً قطعیتر و مستقیمتر است.
I will help you.
کمکت میکنم.
یعنی گوینده واقعاً قصد دارد کمک کند. اما would معمولا فرضیتر یا مشروطتر است.
I would help you, but I’m really busy.
(اگر میشد) کمکت میکردم، اما واقعا سرم شلوغ است.
در جمله دوم، کمک کردن واقعی نیست؛ فقط در حالت فرضی یا در شرایط دیگر ممکن بود اتفاق بیفتد. به بقیه مثالها توجه کنید:
That will be expensive.
آن گران خواهد بود.
That would be expensive.
آن احتمالا گران تمام میشود / اگر انجامش بدهیم گران میشود.
جمله اول قطعیتر است. جمله دوم نرمتر و فرضیتر است.
تفاوت will و would در درخواست کردن
درخواست با will معمولا مستقیمتر است.
Will you close the door?
در را میبندی؟
این جمله از نظر گرامری درست است، اما ممکن است کمی مستقیم به نظر برسد. درخواست با would مودبانهتر و نرمتر است.
Would you close the door, please?
ممکن است لطفا در را ببندید؟
طبیعیتر و مودبانهتر:
Would you mind closing the door?
ممکن است در را ببندید؟
به این مثالهای کاربردی توجه کنید:
Will you send me the file?
فایل را برایم میفرستی؟
Would you send me the file, please?
ممکن است فایل را برایم بفرستید لطفا؟
Would you mind sending me the file?
امکانش هست فایل را برایم بفرستید؟
در محیط کاری، ایمیل رسمی یا صحبت با غریبهها، معمولا would انتخاب بهتری است.
تفاوت will و would در آینده
هر دو میتوانند به آینده ربط داشته باشند، اما کاربردشان یکی نیست. will برای آینده واقعی و مستقیم استفاده میشود.
I will call you tomorrow.
فردا بهت زنگ میزنم.
اما would معمولا آینده را از نگاه گذشته یا در یک موقعیت فرضی نشان میدهد.
He said he would call me tomorrow.
او گفت که فردا به من زنگ میزند.
اینجا would به خاطر نقلقول غیرمستقیم (و این موضوع که زمانها در نقل قول غیرمستقیم در انگلیسی باید یک بار به گذشته برگردد) آمده است. حال به این مثال فرضی توجه کنید:
I would call you tomorrow, but I’ll be on a flight.
فردا بهت زنگ میزدم، اما در پرواز هستم.
اینجا would یعنی «اگر شرایط اجازه میداد، زنگ میزدم».
تفاوت will و would در جملات شرطی
یکی از مهمترین بخشهای تفاوت will و would مربوط به جملات شرطی است.
will در شرطی نوع اول
در شرطی نوع اول، درباره یک موقعیت واقعی یا محتمل در آینده صحبت میکنیم. ساختار آن به این صورت است:
If + present simple (حال ساده), will + verb (فعل)
و اما مثالها:
If it rains, we will stay home.
اگر باران ببارد، خانه میمانیم.
If I finish work early, I’ll call you.
اگر کارم را زود تمام کنم، بهت زنگ میزنم.
اینجا احتمال اتفاق افتادن وجود دارد.
would در شرطی نوع دوم
در شرطی نوع دوم، درباره موقعیت فرضی یا غیرواقعی در حال یا آینده صحبت میکنیم. ساختار آن:
If + past simple (گذشته ساده), would + verb (فعل)
به این مثالها توجه کنید:
If I had more money, I would travel more.
اگر پول بیشتری داشتم، بیشتر سفر میکردم.
If she knew the truth, she would be angry.
اگر حقیقت را میدانست، عصبانی میشد.
اینجا جمله واقعی نیست؛ فقط یک فرض است.
would have در شرطی نوع سوم
در شرطی نوع سوم، درباره گذشتهای صحبت میکنیم که اتفاق نیفتاده است. ساختار:
If + past perfect (گذشته کامل), would have + past participle (حالت سوم فعل)
مثالها:
If I had known, I would have called you.
اگر میدانستم، بهت زنگ میزدم.
If we had left earlier, we would have arrived on time.
اگر زودتر راه افتاده بودیم، بهموقع میرسیدیم.
اینجا درباره چیزی صحبت میکنیم که در گذشته دیگر قابل تغییر نیست.
فرق would و could در جملات شرطی
در جملات شرطی، خیلیها would و could را با هم اشتباه میگیرند. would نتیجهی فرضی را نشان میدهد. could توانایی یا امکان انجام کاری را نشان میدهد. به این مثال توجه کنید:
If I had more time, I would travel more.
اگر وقت بیشتری داشتم، بیشتر سفر میکردم.
یعنی نتیجه این بود که بیشتر سفر میکردم. اما:
If I had more time, I could travel more.
اگر وقت بیشتری داشتم، میتوانستم بیشتر سفر کنم.
یعنی امکان یا توانایی سفر کردن را داشتم. به مثال دیگری نگاه کنید:
If she spoke English better, she would get the job.
اگر انگلیسی را بهتر صحبت میکرد، آن شغل را میگرفت.
If she spoke English better, she could get the job.
اگر انگلیسی را بهتر صحبت میکرد، میتوانست آن شغل را بگیرد.
جمله با would قطعیتر به نتیجه اشاره میکند. جمله با could بیشتر روی امکان تاکید دارد.
فرق will و going to
عبارت will و going to هر دو میتوانند درباره آینده استفاده شوند، اما تفاوت مهمی دارند. will بیشتر برای تصمیم لحظهای، قول، پیشنهاد و پیشبینی کلی استفاده میشود. going to بیشتر برای برنامه قبلی یا پیشبینی بر اساس نشانههای واضح استفاده میشود.
I’ll call him now.
الان بهش زنگ میزنم.
این یک تصمیم لحظهای است.
I’m going to call him after work.
بعد از کار میخواهم به او زنگ بزنم.
اینجا از قبل برنامهریزی شده است. به این مثال برای پیشبینی دقت کنید:
I think it will rain tomorrow.
فکر میکنم فردا باران ببارد.
اما:
Look at those clouds. It’s going to rain.
به آن ابرها نگاه کن. قرار است باران ببارد.
در جمله دوم، نشانه واضحی وجود دارد: ابرها.
تفاوت want و will
want و will کاملا متفاوتاند، اما چون هر دو گاهی در فارسی با «میخواهم» یا «خواهم» ترجمه میشوند، ممکن است زبانآموز را گیج کنند.want یعنی خواستن یا میل داشتن.
I want to help you.
میخواهم کمکت کنم.
اما will یعنی انجام دادن کاری در آینده، تصمیم، قول یا تمایل واقعی.
I will help you.
کمکت میکنم.
تفاوت ساده:
I want to call her.
میخواهم به او زنگ بزنم.
I will call her.
به او زنگ میزنم.
در جمله اول فقط میل یا قصد وجود دارد. در جمله دوم، گوینده انجام آن کار را اعلام میکند.
تفاوت would و used to
یکی از کاربردهای مهم would صحبت درباره عادتهای گذشته است. اما would همیشه جای used to را نمیگیرد. used to هم برای عادتهای گذشته و هم برای وضعیتهای گذشته استفاده میشود. مثال:
I used to live in Istanbul.
قبلا در استانبول زندگی میکردم.
اینجا درباره یک وضعیت در گذشته صحبت میکنیم. اما نمیتوانیم برای این معنی بگوییم:
I would live in Istanbul.
برای معنی «قبلا در استانبول زندگی میکردم» طبیعی نیست.
ولی برای کارهای تکراری در گذشته، would طبیعی است.
When I was a child, I would visit my grandparents every weekend.
وقتی بچه بودم، هر آخر هفته به دیدن پدربزرگ و مادربزرگم میرفتم.
Every summer, we would stay at my uncle’s house.
هر تابستان در خانه عمویم میماندیم.
used to برای عادت و وضعیت گذشته استفاده میشود. would فقط برای کارهای تکراری گذشته مناسب است، نه وضعیتها.
عبارتهای رایج با would
کاربرد would like
would like شکل مودبانهتر want است.
I want a coffee.
قهوه میخواهم.
این جمله درست است، اما مستقیم است.
I’d like a coffee, please.
یک قهوه میخواهم، لطفا.
این جمله مودبانهتر و طبیعیتر است. به این مثال هم توجه کنید:
I’d like to ask you a question.
مایلم یک سوال از شما بپرسم.
Would you like something to drink?
چیزی برای نوشیدن میل دارید؟
would rather
would rather یعنی ترجیح دادن.
I’d rather stay home tonight.
ترجیح میدهم امشب خانه بمانم.
I’d rather not talk about it.
ترجیح میدهم دربارهاش صحبت نکنم.
این مثالها را مقایسه کنید:
I’d like to go out tonight.
دوست دارم امشب بیرون بروم.
I’d rather stay home tonight.
ترجیح میدهم امشب خانه بمانم.
would you mind
این ساختار برای درخواست مودبانه استفاده میشود.
Would you mind opening the window?
ممکن است پنجره را باز کنید؟
Would you mind waiting a few minutes?
ممکن است چند دقیقه صبر کنید؟
نکته مهم: بعد از would you mind معمولا فعل با ing میآید. جمله «?Would you mind help me» غلط است و به جای آن باید این جمله را به کار برد:
Would you mind helping me?
ممکن است کمکم کنید؟
مثالهای واقعی از تفاوت will و would
I’ll text you when I get there.
وقتی رسیدم بهت پیام میدهم.
I would text you, but my phone is dead.
بهت پیام میدادم، اما شارژ گوشیام تمام شده.
I’ll help you move on Saturday.
شنبه برای اسبابکشی کمکت میکنم.
I would help you move, but I’m out of town.
برای اسبابکشی کمکت میکردم، اما شهر نیستم.
She’ll understand.
او درک میکند.
She would understand if you explained it to her.
اگر برایش توضیح میدادی، درک میکرد.
This will take about an hour.
این حدود یک ساعت طول میکشد.
This would take about an hour if we did it properly.
اگر درست انجامش بدهیم، حدود یک ساعت طول میکشد.
I won’t forget this.
این را فراموش نمیکنم.
I wouldn’t forget something like that.
چیزی مثل آن را فراموش نمیکردم.
جمع بندی
will و would هر دو فعل کمکی مدال هستند، اما کاربرد یکسانی ندارند. will بیشتر برای آینده واقعی، تصمیم، قول، پیشبینی و تمایل استفاده میشود؛ در حالی که would بیشتر برای موقعیتهای فرضی، درخواست مودبانه، جملات شرطی، نقلقول غیرمستقیم و عادتهای گذشته به کار میرود. برای انتخاب درست بین این دو، همیشه به این سوال جواب بدهید: جمله من واقعی و قطعی است یا فرضی، مودبانه و مشروط؟
سوالات متداول
آیا would گذشته will است؟
بله. would از نظر ساختاری گذشتهی will است، اما همیشه معنی گذشته نمیدهد. در شرطیها، درخواست مؤدبانه و موقعیتهای فرضی هم استفاده میشود.
بعد از would فعل به چه صورت میآید؟
بعد از would فعل اصلی همیشه به شکل ساده میآید.
I would help you.
نه: I would to help you.
تفاوت will و would چیست؟
will برای آینده واقعی، تصمیم، قول و پیشبینی استفاده میشود.
would بیشتر برای موقعیت فرضی، درخواست مؤدبانه، شرطیها و نقلقول غیرمستقیم به کار میرود.
تفاوت will و would در شرطی چیست؟
در شرطی نوع اول از will استفاده میکنیم:
If I have time, I will call you.
در شرطی نوع دوم و سوم از would استفاده میکنیم:
If I had time, I would call you.
فرق will و going to چیست؟
will بیشتر برای تصمیم لحظهای، قول و پیشبینی کلی است.
going to برای برنامه قبلی یا پیشبینی بر اساس نشانههای واضح استفاده میشود.
دیدگاهتان را بنویسید