ضمایر شخصی در انگلیسی + مثال و ترجمه
ضمایر شخصی در انگلیسی (Personal Pronouns) کلماتی هستند که به جای اسم یک شخص یا چیز قرار میگیرند تا جمله کوتاهتر، طبیعیتر و روانتر شود. به جای اینکه اسم را مدام تکرار کنیم، از این ضمایر استفاده میکنیم؛ و به همین دلیل هم در آموزش زبان انگلیسی حائز اهمیت خاصی هستند.
به زبان سادهتر، I (من)، you (تو، شما)، he (او آقا)، she (او خانم)، it (آن)، we (ما)، they (آنها)، میگویند «چه کسی» دارد کاری انجام میدهد یا داریم راجع به «چه کسی» حرف میزنیم.
به مثالهای زیر توجه کنید:
I love this book.
من عاشق این کتاب هستم.
She is tired today.
او امروز خسته است.
We can help you
ما میتونیم کمکت کنیم.
They don’t know the answer.
اونا جواب رو نمیدونن.
Do you need anything?
(تو) چیزی لازم داری؟
جدول کامل ضمایر فاعلی و مفعولی در انگلیسی (Subject & Object Pronouns)
ضمایر شخصی در انگلیسی به دو دستهی اصلی تقسیم میشوند: ضمایر فاعلی (Subject Pronouns) به جای فاعل جمله استفاده میشوند و ضمایر مفعولی (Object Pronouns) نقش مفعول میگیرند یا بعد از حرف اضافه (Preposition) میآیند. در ادامه جدول ضمایر فاعلی و مفعولی را دارید:
| نوع ضمیر | فاعلی (Subject) | مفعولی (Object) |
|---|---|---|
| اول شخص مفرد | I | me |
| دوم شخص مفرد/جمع | you | you |
| سوم شخص مفرد (مذکر) | he | him |
| سوم شخص مفرد (مونث) | she | her |
| سوم شخص مفرد (خنثی/اشیا/حیوانات) | it | it |
| اول شخص جمع | we | us |
| سوم شخص جمع | they | them |
مثالهای زیر در درک بهتر و دیدن کاربرد هر یک از این ضمایر به شما کمک خواهند کرد:
I know her, but she doesn’t know me.
من اون رو میشناسم، ولی اون من رو نمیشناسه.
You called me, right? I’ll call you back.
تو به من زنگ زدی، درسته؟ من بعداً بهت زنگ میزنم.
He asked me to help him.
اون ازم خواست بهش کمک کنم.
She invited us, but we didn’t see her there.
اون ما رو دعوت کرد، ولی ما اون رو اونجا ندیدیم.
I bought a new laptop. I love it.
یه لپتاپ جدید خریدم. عاشقشم.
We want them to join us.
ما میخوایم اونا بهمون ملحق شن.
They saw me, but I didn’t see them.
اونا من رو دیدن، ولی من اونارو ندیدم.
ضمایر فاعلی (Subject Pronouns) — ساختار و مثالها
ضمایر فاعلی همان ضمایری هستند که در ابتدای جمله میآیند و نقش فاعل دارند؛ یعنی «چه کسی» یا «چه چیزی» دارد کاری انجام میدهد. این ضمایر شامل I، You، He، She، It، We، They هستند. ساختار جمله با ضمیر فاعلی در انگلیسی به این شکل است:
Subject Pronoun (ضمیر فاعلی) + Verb (فعل) + Rest of the sentence (بقیهی جمله)
به نکات زیر توجه کنید:
- این ضمایر همیشه قبل از فعل میآیند.
- حتی وقتی فاعل معلوم است، در انگلیسی بدون فاعل جمله نمیسازیم (بر خلاف فارسی).
- جایگاه این ضمایر ثابت است مگر در پرسشی یا بعضی ساختارهای خاص.
به مثالهای زیر دقت کنید (برای تفکیک راحتتر ساختاری، بین اجزای جمله از «+» استفاده شده:
I + need + a minute to think.
یک دقیقه لازم دارم فکر کنم.
You + look + tired today.
امروز خسته به نظر میرسی.
He + works + from home on Fridays.
اون جمعهها از خونه کار میکنه.
She + doesn’t agree + with that idea.
اون با اون ایده موافق نیست.
It + sounds like + a good plan.
به نظر میرسه برنامهی خوبی باشه.
We + have + a meeting at 3.
ما ساعت ۳ جلسه داریم.
They + aren’t coming + tonight.
اونا امشب نمیان.
ضمایر مفعولی در انگلیسی (Object Pronouns) — ساختار و مثالها
ضمایر مفعولی زمانی استفاده میشوند که فعل یا حرف اضافه روی «کسی/چیزی» انجام میشه. یعنی ضمیر نقش مفعول دارد (بعد از فعل میآید). این ضمایر شامل me، you، him، her، it، us، them است. ساختار جمله با ضمیر مفعولی به این شکل است:
Subject (فاعل) + Verb (فعل) + Object Pronoun (ضمیر مفعولی) + Rest of the sentence (بقیهی جمله)
و برای حروف اضافه (Prepositions):
Preposition (حرف اضافه) + Object Pronoun (ضمیر مفعولی)
به مثالهای زیر توجه کنید:
Can you help + me?
میتونی کمکم کنی؟
I’ll call + you later.
بعداً بهت زنگ میزنم.
I didn’t see + him yesterday.
دیروز ندیدمش.
We told + her the truth.
حقیقت رو بهش گفتیم.
Leave + it. I’ll fix + it later
ولش کن. بعداً درستش میکنم.
Do you want to join + us?
میخوای بهمون ملحق شی؟
We met + them at the station.
ما اونا رو تو ایستگاه دیدیم.
نکات مهم:
– بعد از افعالی مثل help, see, tell, invite, call, love, hate همیشه ضمیر مفعولی میآید.
– بعد از حروف اضافه مثل to, for, with, about, at فقط ضمیر مفعولی میآید.
چالش “You” — تفاوت دومشخص مفرد و جمع در انگلیسی
در زبان انگلیسی، برخلاف فارسی، کلمهٔ you هم برای مفرد استفاده میشود و هم برای جمع. این موضوع برای خیلی از زبانآموزها سخت است چون در فارسی ما «تو» و «شما» را جداگانه داریم.
در اینجا از «You» برای اشاره به یک نفر استفاده میکنیم:
You look distracted.
حواست پرته.
و در اینجا با «You» به یک گروه اشاره میکینم (البته طبق جمله میتواند مفرد هم باشد):
Are you coming tonight?
امشب میاین؟ (خطاب به چند نفر)
چطور You جمع را واضحتر کنیم؟
چون انگلیسی بین این دو فرقی نمیگذارد، در مکالمهٔ روزمره از ساختارهای کمکی برای جمع بستن you هم استفاده میشود.
۱. You guys (حالت خیلی رایج، دوستانه)
Are you guys ready?
شماها آمادهاید؟
۲. You all / Y’all (که y’all کاملا محاورهایست)
Do you all want something to drink?
شماها چیزی برای نوشیدن میخواین؟
۳. You both / you two / you three (زمانی که تعداد افراد مشخص است)
You two need to calm down.
شما دوتا باید آروم بشید.
۴. You people (کمتر استفاده میشود و گاها بار منفی دارد)
You people always complain.
شماها همیشه شکایت میکنید.
در کل معنای “You” را کانتکست جمله مشخص میکند.
استفاده از “They” بهعنوان مفرد (Singular they)
وقتی نمیدانیم شخص موردنظر زن است یا مرد، یا وقتی نمیخواهیم جنسیت را مشخص کنیم، از they بهصورت مفرد استفاده میکنیم.
Someone called, but they didn’t leave a message.
یکی زنگ زد، ولی پیغام نذاشت.
Tell the student they can sit here.
به دانشآموز بگو میتونه اینجا بشینه.
If anyone needs help, they can ask me.
اگه کسی کمک نیاز داشت، میتونه ازم بخواد.
ضمایر در جملات امری (Imperatives)
در انگلیسی، جملات امری همیشه با فعل پایه شروع میشوند و ضمیر فاعلی (you) حذف میشوند چون مخاطب مشخص است. ساختار جملات امری به این شکل است:
Verb (base form) (حالت سادهی فعل) + …
مثالهای زیر به شما در فهم بهتر جملات امری کمک میکنند:
Sit down.
بشین.
Open the door.
در رو باز کن.
Be quiet.
ساکت باش.
تنها استثنایی که باید به آن دقت کنید این است که گاهی برای تأکید یا اخطار، ضمیر «you» را میآوریم:
You listen to me!
تو گوش بده به من. (حالت جدی یا عصبانی)
استفاده از “It” برای اشاره به خودمان (در مکالمات تلفنی و رسمی)
در انگلیسی وقتی پشت تلفن هستیم یا میخواهیم رسمی و مودبانه صحبت کنیم، بهجای … I am از ساختار “It’s + name” استفاده میکنیم. این کاربرد فقط برای معرفی است، نه برای توصیف خودمان. مثلا:
Hi, it’s Pouya speaking.
سلام، پویا داره صحبت میکنه.
Who’s calling? — It’s Pouya.
کی پشت خطه؟ — پویاست.
It’s Mostafa from Zabanmaster.
مصطفی از زبانمستر هستم.
استفاده از “It” برای آبوهوا، زمان، فاصله و موقعیتها
در انگلیسی برای توصیف هوا، زمان، فاصله، وضعیتها و موقعیتهای کلی همیشه از it استفاده میشود. این “it” به هیچ چیز مشخصی اشاره نمیکند؛ یک فاعلِ ساختاری است. مثالهای زیر را با دقت بخوانید و بشنوید:
It’s raining.
داره بارون میاد. (آبوهوا)
It’s 7 o’clock.
ساعت هفته. (زمان)
It’s far from here.
از اینجا دوره. (فاصله)
It’s getting better.
امروز سرده. (دما)
جمع بندی
ضمایر شخصی در انگلیسی نقش مهمی در طبیعی و روان شدن جملهها دارند. با یاد گرفتن تفاوت ضمایر فاعلی و مفعولی، کاربردهای خاص مثل you مفرد و جمع، استفاده از they بهعنوان مفرد، و نقش it در معرفی یا توصیف شرایط، عملاً ستون اصلی جملهسازی را یاد میگیریم. تسلط روی این چند نکته کوچک، کیفیت مکالمه و درک متن را چند برابر میکند.
دیدگاهتان را بنویسید