پادکست زبان انگلیسی ۲۵ – The Kind Black Cat

The black cat was different from what people said. He didn’t bring bad luck; he brought peace.

گربهٔ سیاه با آنچه مردم می‌گفتند فرق داشت. او بدشانسی نمی‌آورد؛ آرامش می‌آورد.

Every morning, he walked quietly through the city park. He greeted the squirrels, watched the butterflies, and smiled at the children.

هر صبح، آرام از میان پارک شهر می‌گذشت. به سنجاب‌ها سلام می‌کرد، پروانه‌ها را تماشا می‌کرد و به بچه‌ها لبخند می‌زد.

But one day, a gray pigeon arrived — mean and loud.

اما روزی یک کبوتر خاکستری آمد؛ بدجنس و پر سر و صدا.

It stole food from the small birds and pushed others away. The park became noisy, full of fear.

غذای پرنده‌های کوچک را می‌دزدید و بقیه را می‌راند. پارک پر از سروصدا و ترس شد.

The black cat watched quietly from under a bench.

گربهٔ سیاه از زیر نیمکت آرام تماشا می‌کرد.

He waited until the pigeon attacked a young sparrow.

صبر کرد تا وقتی کبوتر به گنجشکی جوان حمله کرد.

Then he jumped, fast as a shadow, and blocked the pigeon’s way. The pigeon screamed and flew away, never to return.

سپس به سرعت سایه‌ای پرید و راه کبوتر را بست. کبوتر جیغی کشید و فرار کرد، و دیگر هیچ‌وقت برنگشت.

From that day, the small creatures trusted the black cat.

از آن روز، موجودات کوچک به گربهٔ سیاه اعتماد کردند.

They learned that darkness can also protect the light.

آن‌ها آموختند که تاریکی هم می‌تواند از روشنایی محافظت کند.

And every evening, when the sun went down, the kind black cat sat quietly, guarding the peace of the park.

و هر عصر، وقتی خورشید غروب می‌کرد، گربهٔ سیاه مهربان آرام می‌نشست و از آرامش پارک محافظت می‌کرد.

But would it last? Was the cat sincere? These were the questions that occupied the minds of some of the creatures. Time would tell.

اما آیا این ماندنی بود؟ آیا گربه صادق بود؟ اینها سوالاتی بودند که ذهن بعضی از موجودات را مشغول می‌کردند. زمان (همه چیز را) روشن می‌کرد.